Συχνά δεχόμουν επαίνους από τους άλλους ασκούμενους επειδή μπορούσα να είμαι πολύ ακριβής στη μελέτη του βιβλίου του Δασκάλου του Τζουάν Φάλουν, όπως ακριβώς το είχα διδαχτεί. Αφού άρχισα το σχολείο η δασκάλα της γλώσσας είπε στη μητέρα μου: «η κόρη σου μπορεί να αναγνωρίζει πολλούς χαρακτήρες». Η μητέρα μου είπε στη Δασκάλα ότι τα είχα μάθει από την μελέτη του υλικού του Φα...

Ο θώρακας της κα Λίου ήταν σπασμένος και είχε αποκατασταθεί με μια ατσάλινη πλάκα. Συνεχώς αισθανόταν κρύα και μουδιασμένη. Ανησυχούσε ότι δεν θα μπορούσε να αναρρώσει ποτέ. Αλλά εκείνη την ημέρα ύψωσε τους ώμους της σε τόσο ψηλή θέση, που ήταν σαν να μην είχε υποφέρει από τον τραυματισμό ποτέ.

Μετά από έξι μήνες που ξεκίνησα την καλλιέργεια στον Ντάφα, άρχισα να έχω την επιθυμία να συμμετέχω σε δραστηριότητες διασάφησης της αλήθειας. Ξεκίνησα με μερικά μικρά Χον Φα π.χ. διανομή φυλλαδίων σε γραμματοκιβώτια, ενημέρωση των μαθητών μου, της οικογένειας μου και φίλων μου για το Φάλουν Ντάφα και τις διώξεις. Μερικούς μήνες μετά η μικρή μου κόρη άρχισε να με βοηθά. Η κόρη μου είχε δείξει από μικρή ηλικία, από περίπου 11 μηνών, μια δυνατή σύνδεση με τον Ντάφα. Όταν για πρώτη φορά είδε τη φωτογραφία του Δασκάλου (σε ηλικία 11 μηνών) άνοιξε διάπλατα τα μάτια της και γεμάτη ενθουσιασμό άρχισε να δείχνει την εικόνα και να αναφωνεί: Πατέρα!

Είμαι δεκατεσσάρων ετών και πηγαίνω στο γυμνάσιο. Ο πατέρας μου είναι ασκούμενος του Φάλουν Ντάφα και συχνά μου μιλαει για τα θαυμαστά γνωρίσματα και τα συμβάντα της εξάσκησης. Σιγά-σιγά αρχίζω να καταλαβαίνω ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όπως τα φαντάζονται οι άνθρωποι – πράγματα όπως...